تبليغاتX
ظهور مهدی
زمان ظهور

                             السلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده

 

شیعیان زهرای مرضیه (س) که در این ایام دلتان لبریز از محبت آن بانووقلبتان جریحه

داراز ظلم به آن معصومه است.

بیایید تصور کنیم روزی یگانه یادگار پیامبر اکرم (ص) به میان ما قدم گذارد و برای ساعاتی با ما زندگی کند . فکر می کنید چه می شود ؟

 

به نظر شما:

آیا از حجاب و پوشیدگی زنان ما اظهار رضایت می کند ؟

حیای دختران ما را چگونه می بیند ؟

شاید شنیده باشید آن زمانیکه نابینایی به طلب حاجت به خانه حضرت زهرا (س) آمد. حتی در آن هنگام نیز ایشان راضی نشد

از حجابش کم گذارد . چرا که گفت:

 

"اگر او مرا نمی بیند. من که او را می بینم و او بوی مرا استشمام می کند " هنگامی که رسول خدا (ص) در تقسیم کار میان

امیر المومنین (ع) و ایشان از حضور در خارج از خانه معافش نمود با خوشحالی گفت: "جز خدا کسی نمی داند که با این

تقسیم کار تا چه اندازه شادمان شدم . زیرا رسول خدا (ص) مرا از انجام کارهای مردان باز داشت ."

ایشان حتی برای پس از مرگ هم نگرا ن آن بود که نکند حجم بدنش . آن هم در تاریکی شب برای غریبه ای نمایان 

شود .شاید تنها لبخند آن با نوی مظلوم پس از وفات پدر . زمانی بود که دید تابوتی برایش ساخته اند که حجم بدنش را از

نامحرم می پوشاند .

شاید باخود بگویید پس چگونه است که پس از رحلت پدر به میان مردم آمده و خطبه مفصلی در باره فدک ایرد نمود ؟

پس از رحلت پدر گرامی ا ش . آن هنگام کهحق میرفت تا برای همیشه در ابهام فرو رود .به ضرورت پای از خانه بیرون گذاشت

و برای رسوا کردن گمراهان به مسجد پدرش وارد شد. در حالیکه مقنعه بلند خود را پوشیده وپوشش سرتاسری خویش را به

خود گرفته است . ودر حالی به راه افتاد که جمعی از بانوان نزدیکش . اطرافش را گرفته بودند . برای اولین بار خطبه ای غرا

خوا ندند و صراط مستقیم  را تا ابد نشان دادند .

روزی پیامبر خدا (ص) از یاران خود پرسید : "خیر زنان در چیست ؟" کسی چیزی نگفت .امیرالمومنین علی (ع) این سوال را با

حضرت زهرا (س) در میان گذاشتند . فاطمه (س) گفت : "خیر زنان در این است که نه به نامحرمی نظر کنند . نه نامحرمی به

آنان نگاه کند . "

حضرت علی (ع) این پاسخ را نبی اکرم (ص) عرضه داشتند پیامبر (ص) فرمودند :

"درست گفته است که او پاره تن من است ."

 

کاش ما که عزادار مصیبت آن بی بی دلخسته ایم برای یک رنگ شدن با آن اسوه طهارت بکوشیم .

کاش حجاب ما . پوشش ما و شیوه ما چون دلهای زخم خورده ما . فاطمی شود .

کاش حال و هوای همیشه ما به رنگ فاطمیه در آید تا جرات کنیم او را هر چند برای لحظاتی به میان جمع خویش بخوانیم .

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 12:28  توسط نیاز_29  | 

برای فهم اهمیت معرفت به امام این موضوع مهم عمل صالح را بایک روایت زیبا از امام صادق (ع) پی میگیریم . که فرمود:

عمل صالح معرفت به ائمه (ع) است و احدی را در عبادت شریک پروردگارش قرار ندهد یعنی تسلیم حضرت علی (ع) بودن و کسی را که خلافت برای او نیست و اهل آن نمیباشد با او

(حضرت علی (ع) )شریک قرار ندهد.

پس در هر عصری یاری امام (ع) که عمل صالح است واجب تر از تمامی فرائض حتی مهم تر از نماز و روزه و... است که امام باقر (ع)فرموده اند :

همانا اسلام بر پنج چیز استوار است . نماز .روزه .زکات . حج و ولایت ما اهل بیت (ع). چهار تا از اینها در شرایط خاصی ساقط می گردد . ولی ولایت ما در هیچ شرایطی ساقط نمی گردد و در هر موقعیتی (تحت هر شرایط زمانی و مکانی ) لازم وضروری است.

پس به اقتضای حکمت الهی و ظاهراَ بر اساس تحولات ونیاز جامعه یاری دادن مومن به امام خود در شکل های مختلف تحقق می یا بد

حال باید فکر کنیم در این برهه زمان چگونه مولایمان را یا ری کنیم؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 23:9  توسط نیاز_29  | 

روزگاری شهر ما ویران نبود .                            دین فروشی اینقدر ارزان نبود.

 

صحبت از موسیقی عرفان نبود.                        هیچ صوتی بهتراز قرآن نبود.

 

دختران را بیحجابی ننگ بود.                          رنگ چادر بهتر از هر رنگ بود.

 

مرجعیت مظهر تکریم بود.                              حکم او را عالمی تسلیم بود.

 

پشت پا بر دین زدن آزادگی است.                  حرف حق گفتن عقب افتادگی است.

 

آخر ای پرده نشین فاطمه (س)                       کی رسی بر داد دین فاطمه (س)

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 22:29  توسط نیاز_29  | 

                                                       

                                             

                                

                                                        سوز فاطمی

 

کوچه های مدینه زغم مادرم می سوزد.  میخ فرورفته در سینه ی مادرم جگرم را می

 

سوزاند.جای غلاف شمشیر آن ملعون روی بازوی مادرم وجودم را می سوزاند .پهلوی

 

 مادرم را به یاد می اورم که چه طور زیر فشار درب ومیخ دیوار قرار گرفت .

 

آه چه بگویم آتش آن ملعون نه تنها در را سوزاند بلکه جگر همه ی شیعیان آن ها را هم

 

سوزاند .ولی یکی هست که روزی خواهد آمد وآن آتش را خاموش کند . وآن کسی

 

نیست جز یوسف زهرا (سلام الله علیها )

                                                                             

                                                                                               نوشته از: امیر حسین 12 ساله

                             

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1388ساعت 22:24  توسط نیاز_29  | 

 

می گفت : در دنیای آزاد فعلی چرا باید کسانی فکر کنند که بیشتر از دیگران می دانند و باید نقش هادی را داشته باشند .

آیا این امانت به شعور دیگران نیست .خود را بالغ و دیگران را نابالغ انگاشتن ، گفتم :به خاطر دارم کودک سه ساله ی خواهرم

همیشه میخواست دستش را از دست مادر در هنگام عبور از خیابان رها کنه و همین استدلال را می کرد .

ولی او نمی دانست که چه خطراتی در کمین او است ودنیا را از دریچه ی دید کوچک خود می بیند وفکر نمی کند احتمال دارد

ماشین های بزرگ وکوچک تصادف کند ولی مادر این ها را می داند .  در جامعه ی امروز هم کسانی هستند مانند آن بچه که

به اندازه شعور خود میدانند ولی همه خطراتی که در کمین انها ست را اطلاعندارند ،رسانه های ما هم به اندازه ای ناچیز

،مردم را متوجه می کنند وهر کسی در حیطه ی عمل خود می تواند دیگران را آگاه کند دکتر در حیطه امراض ،مهندس در

حیطه ی ساخت وساز و...

پس کسی نمی تواند به شعور خود شک کند .اگر کسی مسئله ای را می داند دلیل این نیست که دیگران فاقد شعور وخود 

عالم دهر است .

همه میدانیم که فقط یک نفر است که به تمام علوم عالم و آگاه است و کسی جز آقا ومولایمان نیست .

پس بیایید همگی برای سلامتی هادی یمان دعا کنیم   

 

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 21:5  توسط نیاز_29  | 

السلام علیک یا عالم ال محمد

                                           السلام علیک یا غریب الغربا

                                                                                      السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا (علیه السلام)

شهادت مظلومانه پیشوای هشتم شیعیان  امام علی ابن موسی  الرضا (علیه السلام)به پیشگاه اقا ومولایم

تسلیت عرض می نمایم .

علی ابن موسی الرضا فرمودند :  به درستی که در سرزمین خراسان بغعه ای است که زمانی  محل رفت امد

فرشتگان گردد،  ومرتب  فوجی از فرشتگان فرود ایند ، و فوجی بسوی اسمان پرواز کنند تا روزی که در

صور دمیده  شود . از ان حضرت پرسیدند که یاابن رسول الله این بقعه کدام است ،فرمود : ان بقعه در

 سرزمینطوس است ، وبه خدا سوگند  ان  گلزاری است از گلستان های بهشت ،هرکس مرا زیارت کند  

در ان مکان ، اجرش همانند کسی است که رسول خدا (صلی الله علیه واله وسلم ) را زیارت کرده است 

،و خداوند متعال برای او ثواب هزارحج مبرور و صحیح و هزار عمره مقبول ودرست بنویسد  ، و من

و پدرانم شفیعان او در روز قیامت باشیم .

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم اسفند 1387ساعت 22:23  توسط نیاز_29  | 

 امروز ۴۰از ان واقعه عظیم می گذرد .۴۰روز از تنهایی زینب کبری ،۴۰روز از گریه های سکینه و۴۰ روز از شهادتجان جانان ،دردانه رسول اکرم ،ان ستاره خضراء ،ان گهر تابناک ،سید الشهداءسرور عالمیان ،امام حسین (علیه السلام ). 

چه روز هاست که بر زینبکبری وارد شده است وچه شب هاست که از گریه های یتیمان چشم بر هم نگذاشته است .

وچه روز هاست که اقا و سرورمان ،مولا وپدرمان بر جد خود میگریدو بر این واقعه بزرگ خون گریه  

 می کنند .

اقاجان ۴۰ روز می گذرد  اقا جان ساعت ها گذشته سالها گذشته وجوانان پیر شدند  ولی شما هنوز ظهور نکردید .

خداکند ان روز ما یار تو باشیم                   چشم انتظاران سبک بار تو باشیم

رفتیم اگر ما زیر خاک اقا کرم کن              تاباز گردیم و گرفتار تو باشیم

بابن الحسن در اربعین ما را دعا کن             مارا شریک گریه ات در کربلا کن

                           اللهم عجل لولیک الفرج                                  

             

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387ساعت 14:21  توسط نیاز_29  | 

                             وقایع شام

سی روز از محرم گذشت وپا به ماه صفر گذاشتیم

                   ماه صفر ماه مصیبت اهل بیت امام حسین(ع)

                           ماهی که کاروان اُسرابه شام رسیدند .

روز اول ماه صفر روزی است که کاروان اُسرا،کاروان اهل بیت امام حسین ،ان دردانه ها ،ششمین معصوم ما ،عقیله بنی هاشم و بقیه اهل بیت یک روز تمام پشت دروازه شام ان عزیزان را نگه داشتند

تا فشار روحی بیشتری به انان وارد کنند و شهر شام را زینت کردند

،مردانشان خضاب کردند وجشن وشادی به پا کردند......

    چه گذشت برشما ای عزیز زهرا (س) ،حق داشتی که در پاسخ پرسشی که از شما شد، که کجا بر شما سخت گذشت ؟سه بار بفرمهیید :الشام ،الشام،الشام

   جانم به فدایت ای عقیله بنی هاشم ،شریکه الحسین (ع)،نائبه الزهرا ،قهرمان کربلا ،حضرت زینب کبری (سلام الله علیها ،که چه گذشت بر شما ،چه طور جامه اسارت برتن کردید ،وبا خطبه آتشین خود ان کهخ ظلم وستم یزید را به لرزه انداختید ،و چه طور بر مردم شام کاروان را معرفی کردید ،این ها از شما بعید نیست زیرا شما از

پنج سالگی دست اموز مکتب مادر بودید.

چه طور ان دژ مستحکم امویان را تسخیر کردید ودر ان جا دخت سه ساله امام حسین (ع)حضرت رقیه (س) را به عنوان سفیر خود نصب کردید وسرفراز به برادر

بازگشتید

    گله وشکوه هایی که از این ظالمین از خدا بی خبر داشتید را برای برادر بازگوکردید

              ای کاش هرچه زودتر بیایید وانتقام تمام این ظالم ها را بگیرید!

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم بهمن 1387ساعت 22:24  توسط نیاز_29  | 

 

                                  السلام علیک یا اباعبدالله

و اینک برماست که به دنبال قافله حسینی حرکت نموده . کوچه و بازار کوفه و شام را پشت سر نهاده . برکاخ یزید بتازیم وگوش جان به سخنان فخر ساجدان .زینت عابدان. معمار فرهنگ عاشورا. امام سجاد(ع) بسپاریم که در جامه اسارت. با غل جامعه در گردن. بایک دنیا صلابت و اقتدار. بر فرعون زمان بانگ براورده می فرماید:

ومنا مهدی هذه الامه

هان ای طاغوت افسار گسیخته. به هوش باش که ان مهدی قائم که ظهور کرده کاخ فرعونیان را بر سرشان فرو ریخته . شالوده حکومت واحد جهانی را بر ویرانه های ابرقدرتها بنیان می نهد و زنجیر اسارت و بردگی را از مظلومان تاریخ بر می گیرد و شهد شیرین ازادی را در کام رنج دیده ها و ستم کشیده ها فرو میریزد . از ماست.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم دی 1387ساعت 14:51  توسط نیاز_29  | 

  • امام حسین  (ع) : بندگان خدا  ! از خدا  پروا کنید و از دنیا بر حذر باشید . که اگر بنا بود دنیا باکسی وفاکند و کسی در ان باقی بماند پیامبران سزاوار تر بودند به این که در دنیا جاودان باشند .  نه: خداوند دنیا را برای بلا وازمایش . واهل ان را برای فنای از ان  (و بقا در عالم اخرت ) افریده است . از این رو جدید ان کهنه میشود . نعمتش زوال میپذیرد . شادمانیش چهره در هم میکشد . منزل ان به سر می اید و خانه اش جای ماندن نیست . پس برای جهان اخرت توشه بردارید که بهترین توشه تقواست . و از خدا پروا کنید . باشد که رستگار گردید  .                                                                                                                                                                                                      
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم دی 1387ساعت 23:59  توسط نیاز_29  |